و انتخاب بهترين كلمات را مى‌كند، تا از فساد شيطان بپرهيزند.
البته، كلمه «بَيْنَهُمْ» (در ميان آنها) طبق اين تفسير، مفهومش اين است كه:
شيطان، سعى مى‌كند، ميان مؤمنان و مخالفانشان فساد كند و يا سعى مى‌كند در دل‌هاى مؤمنان به طرز مرموزى نفوذ كند، و آنها را به فساد و افساد دعوت نمايد (زيرا «يَنْزَغُ» از ماده «نزغ» به معنى ورود در كارى به نيت افساد است).
ولى، با توجه به مجموع قرائن، تفسير دوم با ظاهر آيه سازگارتر است چرا كه در قرآن كلمه «عِبادِى» معمولًا براى مؤمنان ذكر مى‌شود.
علاوه بر اين، در شأن نزولى كه بعضى از مفسران، نقل كرده‌اند، مى‌خوانيم:
مشركان در «مكّه» ياران پيامبر صلى الله عليه و آله را آزار مى‌كردند، هنگامى كه آنها در فشار قرار مى‌گرفتند، به پيامبر صلى الله عليه و آله اصرار مى‌كردند كه به ما اجازه جهاد بده (يا اجازه خشونت در سخن و مبارزه به مثل) پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمود: هنوز چنين دستورهائى به من داده نشده است، در اين هنگام آيات فوق نازل گشت (و به آنها دستور داد تنها به مبارزه منطقى ادامه دهند). «١»
***
آيه بعد، اضافه مى‌كند: «پروردگار شما از حال شما آگاه‌تر است، اگر بخواهد شما را مشمول رحمت خويش قرار مى‌دهد، و اگر بخواهد مجازاتتان خواهد كرد» «رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ إِنْ يَشَأْ يَرْحَمْكُمْ أَوْ إِنْ يَشَأْ يُعَذِّبْكُمْ».
در ارتباط با دو تفسير آيه قبل، اين آيه نيز تاب دو تفسير دارد:
نخست اين كه: اى مشركان و اى افراد بى ايمان، خداى شما هم رحمت واسعه دارد، و هم مجازات دردناك، و شما را شايسته هر يك ببيند، مشمول آن مى‌سازد، چه بهتر كه دست به دامن رحمت واسعه او بزنيد و از عذابش بپرهيزيد.