حداقل در آن زمان براى هيچ دانشمندى شناخته نشده بود.
خلاصه، قرآن در هر وادى گام مى‌نهد، عالى‌ترين نمونه را ارائه مى‌دهد.
آيا با توجه به اين كه: معلومات انسان محدود است (همان گونه كه در آيات گذشته به آن اشاره شده)، مخصوصاً با توجه به اين كه: پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در محيطى پرورش يافته بود كه از همان علم و دانش محدود بشرى آن زمان نيز خبرى نبود، آيا وجود اين همه محتواى متنوع در زمينه‌هاى توحيدى، اخلاقى، اجتماعى، سياسى و نظامى دليل بر اين نيست كه: از مغز انسان تراوش نكرده، بلكه از ناحيه خدا است.
و به همين دليل، اگر جنّ و انس جمع شوند كه: همانند آن را بياورند قادر نخواهند بود.
فرض كنيم، تمام دانشمندان امروز، و متخصصان علوم مختلف جمع شوند دائرة المعارفى تنظيم كنند و آن را در قالب بهترين عبارات بريزند، ممكن است اين مجموعه براى امروز جامعيت داشته باشد، اما مسلماً براى يك صد سال بعد نه تنها ناقص و نارسا است، كه آثار كهنگى از آن مى‌بارد.
در حالى كه، قرآن در هر عصر و زمانى كه خوانده مى‌شود- مخصوصاً در عصر ما- آن چنان است كه گوئى «امروز» و براى «امروز» نازل شده و هيچ اثرى از گذشت زمان در آن ديده نمى‌شود.
***