٧٦ وَ إِنْ كادُوا لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الْا رْضِ لِيُخْرِجُوكَ مِنْها وَ إِذاً لايَلْبَثُونَ خِلافَكَ إِلَّا قَلِيلًا
٧٧ سُنَّةَ مَنْ قَدْ أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنْ رُسُلِنا وَ لا تَجِدُ لِسُنَّتِنا تَحْوِيلًا
ترجمه:
٧٦- و نزديك بود (با نيرنگ و توطئه) تو را از اين سرزمين بلغزانند، تا از آن بيرونت كنند! و هر گاه چنين مى‌كردند، (گرفتار مجازات سخت الهى شده، و) پس از تو، جز مدت كمى باقى نمى‌ماندند!
٧٧- اين سنّت (ما در مورد) پيامبرانى است كه پيش از تو فرستاديم؛ و هرگز براى سنّت ما تغيير و دگرگونى نخواهى يافت!
شأن نزول:
مشهور اين است: آيات فوق در مورد اهل «مكّه» نازل شده است كه:
تصميم گرفتند پيامبر صلى الله عليه و آله را از «مكّه» بيرون كنند و بعداً اين تصميم، فسخ و مبدّل به تصميم بر اعدام پيامبر صلى الله عليه و آله در «مكّه» گرديد و به دنبال آن خانه پيامبر صلى الله عليه و آله را از هر سو محاصره كردند، اما همان گونه كه مى‌دانيم، پيامبر صلى الله عليه و آله از اين حلقه محاصره، به طرز اعجاز آميزى، بيرون آمده به سوى «مدينه» حركت كرد و سرآغاز هجرت گرديد.
ولى، بعضى گفته‌اند: اين آيات، در رابطه با پيشنهاد يهود «مدينه» نازل شده است كه: براى خارج كردن پيامبر صلى الله عليه و آله از «مدينه» به خدمتش رسيده، گفتند: اين سرزمين، سرزمين انبياء نيست، سرزمين پيامبران، «شام» است، اگر مى‌خواهى