«مَثْبُور» از ماده «ثبور» به معنى «هلاكت» است.
***
چون فرعون، نتوانست در برابر استدلال‌هاى دندان‌شكن موسى‌ عليه السلام مقاومت كند به همان چيزى متوسل شده كه همه طاغوتيان بى منطق در تمام قرون و اعصار، به آن متوسل مى‌شدند يعنى:
«اراده كرد آنها را از آن سرزمين بيرون كند، اما ما او و همه همراهانش را غرق كرديم» «فَأَرادَ أَنْ يَسْتَفِزَّهُمْ مِنَ الْا رْضِ فَأَغْرَقْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ جَمِيعاً».
«يَسْتَفِز» از ماده «استفزاز» به معنى تحريك و برانگيختن است.
***
و به دنبال اين پيروزى و نجات بزرگ، «به بنى اسرائيل گفتيم: در اين سرزمين (سرزمين مصر و شام) سكونت نمائيد» «وَ قُلْنا مِنْ بَعْدِهِ لِبَنِي إِسْرائِيلَ اسْكُنُوا الْا رْضَ».
«اما هنگامى كه وعده آخرت فرا رسد، همه شما را به پاى ميزان حساب حاضر خواهيم كرد» «فَإِذا جاءَ وَعْدُ الْا خِرَةِ جِئْنا بِكُمْ لَفِيفاً».
«لَفِيف» از ماده «لف» به معنى پيچيدن است، و در اينجا منظور گروهى است كه كاملًا در هم آميخته و به هم پيچيده شده‌اند، به طورى كه شخص و قبيله آنها شناخته نمى‌شود.
***
نكته‌ها:
١- منظور از آيات نُه‌گانه
در قرآن مجيد براى موسى‌ عليه السلام آيات و معجزات فراوانى آمده است از جمله:
١- تبديل شدن عصا به مار عظيم و بلعيدن ابزار ساحران (فَإِذا هِيَ حَيَّةٌ