تفسير:
خطوط زندگى طالبان دنيا و آخرت
از آنجا كه در آيات گذشته، سخن از مخالفت گردنكشان در برابر اوامر الهى و سپس هلاكت آنها بود، در آيات مورد بحث، به علت واقعى اين تمرّد و عصيان كه همان حبّ دنيا است اشاره كرده مى‌گويد: «كسانى كه تنها هدفشان همين زندگى زودگذر دنياى مادى باشد، ما آن مقدار را كه بخواهيم، به هر كس صلاح بدانيم در همين زندگى زودگذر مى‌دهيم، سپس جهنم را براى او قرار خواهيم داد كه در آتش آن مى‌سوزد در حالى كه مورد سرزنش و دورى از رحمت خدا است» «مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً».
«عاجِلَه» به معنى نعمت‌هاى زودگذر يا دنياى زودگذر است.
قابل توجه اين كه: نمى‌گويد: هر كس به دنبال دنيا برود، به هر چه بخواهد مى‌رسد، بلكه دو قيد براى آن قائل مى‌شود: اوّل اين كه: تنها بخشى از آنچه را مى‌خواهد به آن مى‌رسد، همان مقدارى را كه ما بخواهيم (ما نَشاءُ).
ديگر اين كه: همه افراد به همين مقدار نيز نمى‌رسند، بلكه تنها گروهى از آنها به بخشى از متاع دنيا خواهند رسيد، آنها كه بخواهيم (لِمَنْ نُرِيْدُ).
و به اين ترتيب، نه همه دنياپرستان به دنيا مى‌رسند و نه آنها كه مى‌رسند به همه آنچه مى‌خواهند مى‌رسند.
زندگى روزمره نيز اين دو محدوديت را به وضوح به ما نشان مى‌دهد، چه بسيارند كسانى كه شب و روز مى‌دوند و به جائى نمى‌رسند، و چه بسيار كسانى كه آرزوهاى دور و درازى در اين دنيا دارند كه تنها بخش كوچكى از آن را به دست مى‌آورند.