الْحَمْدُ وَ لَكَ الشُّكْرُ بِها عَلَىَّ حَتّى‌ تَرْضى‌، وَ بَعْدَ الرِّضا:
«خداوندا من تو را گواه مى‌گيرم: هر نعمتى صبح و شام به من مى‌رسد، چه دينى و چه دنيوى، چه معنوى و چه مادى، همه از سوى تو است، يگانه‌اى و شريكى ندارى، حمد مخصوص تو است و شكر هم از آن تو، آن قدر شكرت مى‌گويم تا از من خشنود شوى و حتى بعد از خشنودى».
امام عليه السلام سپس افزود: شكر نوح اين گونه بود. «١»
***
پس از آن به ذكر گوشه‌اى از تاريخ پر ماجراى بنى اسرائيل، پرداخته مى‌گويد: «ما در كتاب تورات به بنى اسرائيل اعلام كرديم: شما در زمين، دو بار فساد خواهيد كرد، و راه طغيان بزرگى را در پيش خواهيد گرفت» «وَ قَضَيْنا إِلى‌ بَنِي إِسْرائِيلَ فِي الْكِتابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوّاً كَبِيراً».
«قضاء» گر چه در معانى مختلفى استعمال شده، اما در اينجا به معنى «اعلام» است.
منظور از كلمه «الأَرض» به قرينه آيات بعد، سرزمين مقدس «فلسطين» است كه «مسجد الاقصى‌» در آن واقع شده است.
***
در آيات بعد، به شرح اين دو فساد بزرگ و حوادثى كه بعد از آن به عنوان مجازات الهى واقع شد، پرداخته چنين مى‌گويد:
«هنگامى كه نخستين وعده فرا رسد، و شما دست به فساد، خونريزى، ظلم و جنايت بزنيد، ما گروهى از بندگان رزمنده و جنگجوى خود را به سراغ شما مى‌فرستيم» تا به كيفر اعمالتان شما را درهم بكوند «فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما بَعَثْنا