هنگامى كه از نماز شب محروم شد، از روزى (و مواهب مادى و معنوى) نيز محروم مى‌شود». «١»
٧- با اين كه: مى‌دانيم كسى همچون على عليه السلام هرگز نماز شب را ترك نمى‌كرد، در عين حال اهميت موضوع تا آن پايه است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در وصايايش به او فرمود: أُوصِيكَ فِي نَفْسِكَ بِخِصالٍ- فَاحْفَظْها- ثُمَّ قالَ اللَّهُمَّ أَعِنْهُ ... وَ عَلَيْكَ بِصَلاةِ اللَّيْلِ وَ عَلَيْكَ بِصَلاةِ اللَّيْلِ وَ عَلَيْكَ بِصَلاةِ اللَّيْلِ!:
«تو را به امورى سفارش مى‌كنم همه را حفظ كن- سپس عرض كرد:
خداوندا! او را بر انجام اين وظائف يارى فرما- تا آنجا كه فرمود: بر تو باد به نماز شب، بر تو باد به نماز شب بر تو باد به نماز شب»! «٢»
٨- پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به «جبرئيل» فرمود: مرا پند ده! جبرئيل، گفت: يا مُحَمَّدُ! عِشْ ما شِئْتَ فَإِنَّكَ مَيِّتٌ وَ أَحْبِبْ مَنْ شِئْتَ فَإِنَّكَ مُفارِقُهُ وَ اعْمَلْ ما شِئْتَ فَإِنَّكَ مُلاقِيهِ، وَ اعْلَمْ أَنَّ شَرَفَ الْمُؤْمِنِ صَلاتُهُ بِاللَّيْلِ وَ عِزُّهُ كَفُّهُ عَنْ أَعْراضِ النَّاسِ:
«اى محمّد! هر چه مى‌خواهى عمر كن، اما بدان كه سرانجام خواهى مرد، و به هر چه مى‌خواهى دل ببند، اما بدان! سرانجام از آن جدا خواهى شد، و هر عملى مى‌خواهى انجام ده! ولى بدان! سرانجام، عملت را خواهى ديد، و نيز بدان كه شرف مؤمن نماز شب او است، و عزّتش، خوددارى از ريختن آبروى مردم». «٣»
اين اندرزهاى ملكوتى «جبرئيل» كه همه حساب شده است، نشان مى‌دهد:
نماز شب آن چنان شخصيت، تربيت، روحانيت و ايمانى به انسان مى‌دهد كه:
مايه شرف و آبروى او است، همان گونه كه ترك مزاحمت نسبت به مردم، سبب عزّت خواهد شد
٩- امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: ثَلاثَةٌ هُنَّ فَخْرُ الْمُؤْمِنِ وَ زِينَتُهُ فِي الدُّنْيا وَ الْا خِرَةِ الصَّلاةُ فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَ يَأْسُهُ مِمَّا فِي أَيْدِي النَّاسِ وَ وَلايَةُ الْا مامِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ:
«سه چيز است كه مايه افتخار مؤمن و زينت او در دنيا و آخرت است: نماز