تفسير:
مجازات كمترين انعطاف در برابر شرك!
با توجه به بحثى كه در آيات گذشته، پيرامون شرك و مشركان بود، در آيات مورد بحث، به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله هشدار مى‌دهد: از وسوسه‌هاى اين گروه بر حذر باشد، مبادا كمترين ضعفى در مبارزه با شرك و بت‌پرستى به خود راه بدهد، كه بايد با قاطعيت هر چه تمام‌تر دنبال گردد.
نخست، مى‌گويد: «نزديك بود آنها با وسوسه‌هاى خود تو را از آنچه ما بر تو وحى كرده‌ايم بفريبند، تا غير آن را به ما نسبت دهى، آنگاه تو را به عنوان دوست خود بپذيرند» «وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنا غَيْرَهُ وَ إِذاً لَاتَّخَذُوكَ خَلِيلًا».
***
«و اگر ما قلب ترا بر حق و حقيقت، تثبيت نكرده بوديم (و در پرتو نور عصمت ثابت قدم نشده بودى) نزديك بود كمى به آنها اعتماد كنى و تمايل نمائى» «وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئاً قَلِيلًا».
***
«و اگر چنين مى‌كردى ما دو برابر مجازات مشركان در حيات دنيا، و دو چندان بعد از مرگ به تو مى‌چشانيديم، سپس در برابر ما يار و ياورى نمى‌يافتى» «إِذاً لَا ذَقْناكَ ضِعْفَ الْحَياةِ وَ ضِعْفَ الْمَماتِ ثُمَّ لاتَجِدُ لَكَ عَلَيْنا نَصِيراً».
***
نكته‌ها:
١- آيا پيامبر صلى الله عليه و آله روى خوش به مشركان نشان داد؟
گر چه بهانه‌جويان خواسته‌اند: آيات فوق را دستاويزى براى نفى معصوم