در آخر شب، بى اعتنائى به آنچه در دست مردم است، و ولايت امام از اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله». «١»
١٠- از همان امام عليه السلام، نقل شده كه فرمود: هر كار نيكى كه انسان با ايمان انجام مى‌دهد، پاداشش در قرآن صريحاً آمده، جز نماز شب كه خداوند، به خاطر اهميت فوق‌العاده‌اش آن را با صراحت بيان نفرموده، همين قدر فرموده است:
تَتَجافى‌ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ. فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ:
«آنها شب هنگام از بسترها برمى‌خيزند و پروردگارشان را با بيم و اميد، مى‌خوانند و از آنچه به آنها روزى داده‌ايم انفاق مى‌كنند، اما هيچ كس نمى‌داند خداوند چه پاداش‌هائى كه موجب روشنى چشم‌ها مى‌شود، در برابر اعمالشان قرار داده است». «٢»

البته نماز شب، آداب فراوانى دارد، ولى بد نيست ساده‌ترين صورت آن را در اينجا بياوريم تا عاشقان اين عمل روحانى بتوانند بهره بيشتر گيرند.
نماز شب به طور كاملًا ساده، يازده ركعت است كه به ترتيب ذيل به سه بخش تقسيم مى‌شود:
الف- چهار نماز دو ركعتى كه مجموعاً هشت ركعت مى‌شود، و نامش نافله شب است.
ب- يك نماز دو ركعتى كه نامش نافله «شفع» است.
ج- يك نماز يك ركعتى كه نامش نافله «وتر» است، و طرز انجام اين نمازها درست همانند نماز صبح مى‌باشد، ولى اذان و اقامه ندارند، و قنوت