مبتكر نظريه سوم يعنى «ابوالكلام آزاد» از اين لقب، استفاده فراوانى براى اثبات نظريه خود كرده است.
ب: از قرآن مجيد، به خوبى استفاده مى‌شود: ذو القرنين داراى صفات ممتازى بود از جمله:
- خداوند اسباب پيروزى‌ها را در اختيار او قرار داد.
- او سه لشگركشى مهم داشت: نخست به غرب، پس از آن به شرق، و سرانجام به منطقه‌اى كه در آنجا يك تنگه كوهستانى وجود داشته، و در هر يك از اين سفرها با اقوامى برخورد كرد كه، شرح صفات آنها در تفسير آيات گذشت.
- او مرد مؤمن، موحّد و مهربانى بود، و از طريق عدل و داد، منحرف نمى‌شد، و به همين جهت، مشمول لطف خاص پروردگار بود. او يار نيكوكاران، دشمن ظالمان و ستمگران بود، و به مال و ثروت دنيا علاقه‌اى نداشت.
- او هم به خدا ايمان داشت و هم به روز رستاخيز.
- او سازنده يكى از مهمترين و نيرومندترين سدّها است، سدّى كه در آن به جاى آجر و سنگ از آهن و مس استفاده شد (و اگر مصالح ديگر در ساختمان آن نيز به كار رفته باشد، تحت الشعاع اين فلزات بود) و هدف او از ساختن اين سدّ، كمك به گروهى مستضعف در مقابل ظلم و ستم قوم يأجوج و مأجوج، بوده است.
- او كسى بوده كه: قبل از نزول قرآن، نامش در ميان جمعى از مردم شهرت داشت، و لذا قريش يا يهود از پيغمبر صلى الله عليه و آله درباره آن سؤال كردند، چنان كه قرآن مى‌گويد: يَسْئَلُونَكَ عَنْ ذِي الْقَرْنَيْنِ: «از تو درباره ذو القرنين سؤال مى‌كنند».
اما از قرآن چيزى كه صريحاً دلالت كند او پيامبر بوده استفاده نمى‌شود هر چند، تعبيراتى در قرآن هست كه: اشعار به اين معنى دارد چنان كه در تفسير