تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٨
«وتر» را هر چه طولانىتر بخوانند بهتر است. «١»
***
٢- مقام محمود چيست؟
«مقام محمود» چنان كه از لفظش پيداست، و قبلًا اشاره شد معنى وسيعى دارد كه شامل هر مقامى كه درخور ستايش باشد مىشود، ولى مسلماً در اينجا اشاره به مقام ممتاز و فوق العادهاى است كه براى پيامبر در سايه عبادتهاى شبانه و نيايش در دل سحر، حاصل مىشده است.
معروف در ميان مفسرين- چنان كه سابقاً گفتيم- اين است كه: اين مقام، همان مقام شفاعت كبراى پيامبر صلى الله عليه و آله است.
اين تفسير در روايات متعددى نيز وارد شده است:
در تفسير «عياشى» از امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام مىخوانيم كه: در تفسير جمله «عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً» فرمود: «هِىَ الْشَّفاعَةُ».
بعضى از مفسران، كوشش كردهاند: از مفهوم خود آيه، اين حقيقت را دريابند. آنها معتقدند:
جمله «عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ» دليل بر اين است: اين مقامى است كه خدا در آينده به تو خواهد داد. مقامى است، كه ستايش همگان را برمىانگيزد، زيرا سودش به همگان مىرسد، (چرا كه محمود در جمله بالا مطلق است و هيچ گونه قيد و شرطى ندارد).