تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٢
جهانى نپسندد و با آن به مخالفت برخيزد- جامعه سالم و انسانى هرگز نخواهيم داشت.
***
٢- مقايسه زندگى اين جهان، و آن جهان
بارها گفتهايم، تجسّم اعمال يكى از مهمترين مسائل مربوط به رستاخيز است، بايد بدانيم آنچه در آن جهان است، بازتاب وسيع، گسترده و تكامل يافتهاى از اين جهان است، اعمال، افكار، روشهاى اجتماعى ما، و خوهاى مختلف اخلاقى در آن جهان، تجسّم مىيابند، و هميشه با ما خواهند بود.
آيات فوق ترسيم زندهاى از همين حقيقت است، ثروتمندان ستم پيشه و انحصارگرى كه در اين جهان در سراپردهها تكيه مىكردند، سرمست از بادهها بودند و سعى داشتند همه چيزشان از مؤمنان تهيدست جدا باشد، در آنجا هم «سرادق» و سراپردهاى دارند، اما از آتش سوزان!؛ چرا كه ظلم در حقيقت آتش سوزانى است كه خرمن زندگى و اميد مستضعفان را محترق مىكند.
در آنجا هم نوشابههائى دارند كه تجسمى است از باطن شراب دنيا، نوشابههائى كه از خون دل مردم محروم، فراهم شده است، نوشابهاى كه به اين ظالمان در آن جهان هديه مىشود، نه تنها امعاء و احشاء را مىسوزاند، كه همچون فلز گداخته است، پيش از نوشيدن، هنگامى كه به دهان و صورت نزديك مىشود چهرهاشان را برشته، مىكند!
اما به عكس، آنها كه براى حفظ پاكى و رعايت اصول عدالت، پشت پا به اين مواهب زدند، و به زندگى سادهاى قناعت كردند، و محروميتهاى اين دنيا را براى اجراى اصول عدالت، به خاطر خدا تحمّل نمودند، در آنجا باغهائى از بهشت با نهرهائى از آب جارى، بهترين لباسها و زينتها، و شوقانگيزترين