تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٢
ج- بايد سطح رشد فكرى را بالا برد؛ چرا كه پيروى از غير علم، غالباً كار عوام سادهلوح و افراد ناآگاه است، كه با شنيدن يك شايعه بىاساس فوراً به آن مىچسبند و داورى مىكنند، و الگوى كار خود را از آن مىگيرند.
***
متكبّر مباش!
آيه بعد، به مبارزه با كبر و غرور برخاسته و با تعبير زنده و روشنى، مؤمنان را از آن نهى مىكند، روى سخن را به پيامبر صلى الله عليه و آله كرده، مىگويد: «در روى زمين از روى كبر و غرور، گام برمدار» «وَ لاتَمْشِ فِي الْا رْضِ مَرَحاً». «١»
«چرا كه تو نمىتوانى زمين را بشكافى! و طول قامتت به كوهها نمىرسد»! «إِنَّكَ لَنْتَخْرِقَ الْا رْضَ وَ لَنْتَبْلُغَ الْجِبالَ طُولًا».
اشاره به اين كه: افراد متكبر و مغرور غالباً به هنگام راه رفتن پاهاى خود را محكم به زمين مىكوبند، تا مردم را از آمد و رفت خويش آگاه سازند، گردن به آسمان مىكشند، تا برترى خود را به پندار خويش بر زمينيان مشخص سازند! ولى، قرآن مىگويد: آيا تو اگر پاى خود را به زمين بكوبى هرگز مىتوانى زمين را بشكافى، يا ذره ناچيزى هستى بر روى اين كره عظيم خاكى؟
همانند مورچهاى كه بر صخره بسيار عظيمى حركت مىكند؟ و پاى خود را بر آن صخره مىكوبد، و صخره بر حماقت و كمى ظرفيتش مىخندد.
آيا تو مىتوانى- هر قدر گردن خود را برفرازى- هم طراز كوهها شوى يا اين كه: حد اكثر مىتوانى چند سانتىمتر قامت خود را بلندتر نشان دهى؟ در