تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٠
اخيراً يك رشته خاص علمى، در ميان رشتههاى علوم نيز، به همين عنوان به وجود آمده است.
در مقاله مزبور چنين مىخوانيم:
«زندگى جاويدان در طول تاريخ، همواره از رؤياهاى طلائى و ديرينه انسان بوده، اما اكنون اين رؤيا به حقيقت پيوسته است، و اين امر مديون پيشرفتهاى شگفتانگيز علم نوينى است كه «كريونيك» نام دارد (علمى كه انسان را به عوالم يخبندان مىبرد، و از او همچون بدن منجمد شدهاى نگهدارى مىكند، به اميد روزى كه دانشمندان او را به زندگى دو باره بازگردانند). آيا اين منطق باور كردنى است؟
بسيارى از دانشمندان برجسته و ممتاز، از جهات ديگر به اين مسأله مىانديشند و نشرياتى چون «لايف» و «اسكواير» و همچنين روزنامههاى سراسر جهان، شديداً به بحث درباره اين مهم پرداختهاند، و از همه مهمتر اين كه: برنامهاى هم اكنون (در اين زمينه) در دست اجرا است. «١»
چندى قبل نيز، در جرائد اعلام شده بود كه: در ميان يخهاى قطبى كه به گواهى قشرهاى آن، مربوط به چند هزار سال قبل بوده، ماهى منجمدى پيدا شد، كه پس از قرار دادن آن در آب ملايم، زندگى را از سر گرفت!! و در مقابل ديدگان حيرتزده ناظران، شروع به حركت كرد!.
روشن است كه حتى در حال انجماد دستگاههاى حياتى، همانند حال مرگ به طور كامل متوقف نمىگردند؛ زيرا در آن صورت بازگشت به حيات ممكن نبوده، بلكه فوق العاده كُند مىشود.
از مجموع اين گفتگوها نتيجه مىگيريم كه: متوقف ساختن، يا كُند كردن