سوره اسراء
قبل از ورود در تفسير اين سوره، توجه به چند نكته لازم است:
١- نام‌هاى اين سوره و محل نزول آن
نام مشهور اين سوره «بنى اسرائيل» است و نام‌هاى ديگرى نيز از قبيل «اسراء» و «سبحان» دارد. «١»
روشن است: هر يك از اين نام‌ها به تناسب مطالبى است كه، در اين سوره در رابطه با آن وجود دارد.
اگر نام «بنى اسرائيل» بر آن گذارده شده به خاطر آن است كه بخش قابل ملاحظه‌اى در آغاز و پايان اين سوره پيرامون بنى اسرائيل است.
و اگر، به آن «اسراء» گفته مى‌شود، به خاطر نخستين آيه آن كه پيرامون «اسراء» (معراج) پيامبر صلى الله عليه و آله سخن مى‌گويد، و «سبحان» نيز از نخستين كلمه اين سوره گرفته شده است.
ولى، در رواياتى كه فضيلت اين سوره را بيان مى‌كند، تنها به نام «بنى اسرائيل» برخورد مى‌كنيم، و به همين جهت، جمعى از مفسران، همين نام را براى سوره، برگزيده‌اند.
به هر حال، مشهور و معروف اين است كه: تمام يكصد و يازده آيه اين سوره در « «مكّه» نازل شده، و مفاهيم و محتواى آن نيز كاملًا متناسب با سوره‌هاى مكّى است