برخاست و چهل روز در ميان مردم زندگى كرد، سپس به آسمان‌ها صعود نمود (و به معراج هميشگى رفت).
ضمناً، از بعضى از روايات اسلامى نيز استفاده مى‌شود كه: بعضى از پيامبران پيشين نيز داراى معراج بوده‌اند.
***
٢- آيا معراج جسمانى بوده يا روحانى؟
علاوه بر اين كه: مشهور ميان دانشمندان اسلام (اعم از شيعه و اهل تسنن) اين است كه: اين امر، در بيدارى صورت گرفته، ظاهر آيات قرآن در آغاز سوره «اسراء» و همچنين سوره «نجم» (چنان كه شرح آن در بالا گذشت) نيز وقوع اين امر را در بيدارى گواهى مى‌كند.
تواريخ اسلام نيز، گواه صادقى بر اين موضوع است؛ زيرا در تاريخ مى‌خوانيم: هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله مسأله «معراج» را مطرح كرد، مشركان به شدت آن را انكار كردند و آن را بهانه‌اى براى كوبيدن پيامبر صلى الله عليه و آله قرار دادند، اين، به خوبى مى‌رساند كه: پيامبر صلى الله عليه و آله هرگز مدّعى خواب يا مكاشفه روحانى نبوده و گرنه اين همه سر و صدا نداشت.
و اگر در روايتى از «حسن بصرى» مى‌خوانيم: كانَ فِى الْمَنامِ رُؤْيا رَآها:
«اين امر در خواب واقع شده است» و يا خبرى از «عايشه» نقل شده: وِ اللَّهِ ما فُقِدَ جَسَدُ رَسُولِ اللَّهِ وَ لكِنْ عُرِجَ بِرُوْحِهِ: «به خدا سوگند! بدن پيامبر از ميان ما نرفت، تنها روح او به آسمان‌ها پرواز كرد».
ظاهراً جنبه سياسى داشته و براى خاموش كردن جنجالى بوده است كه درباره مسأله «معراج» در ميان عده‌اى به وجود آمده بود.
***