در حقيقت اين آيه، شبيه آيات ٤٢ تا ٤٥ سوره «حج» است كه مى‌گويد: وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عادٌ وَ ثَمُودُ ...: «اگر آنها تو را تكذيب كنند پيش از تو قوم نوح و عاد و ثمود ... پيامبرانشان را تكذيب كردند».
اين احتمال، در تفسير آيه نيز وجود دارد كه: خداوند مى‌فرمايد: كار پيامبران اجبار و اكراه نيست، بلكه، وظيفه آنها بشارت و انذار است، اما تصميم‌گيرى نهائى با خود مردم است، تا درست بينديشند و عواقب كفر و ايمان را بنگرند و از روى اراده و تصميم، ايمان بياورند، نه اين كه: عذاب الهى را در برابر چشم خود ببينند و اضطراراً اظهار ايمان كنند.
اما متأسفانه، اين آزادى و اختيار، كه وسيله تكامل است، غالباً مورد سوء استفاده قرار گرفته، و طرفداران باطل به مجادله در برابر حق، برخاسته‌اند، گاه، از طريق مغالطه و گاه، از طريق استهزاء خواسته‌اند: آئين حق را از ميان ببرند، ولى هميشه دل‌هاى آماده‌اى پذيراى حق بوده، و به حمايت از آن برخاسته است، و اين مبارزه حق و باطل، در طول تاريخ بوده و همچنان ادامه دارد.
***