در آغاز مى‌گويد: «آيا گمان كردى اصحاب كهف و رقيم، از آيات عجيب ما بودند»؟! «أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً».
ما آيات عجيب‌ترى در آسمان و زمين داريم كه هر يك از آنها نمونه‌اى است از عظمت و بزرگى آفرينش.
و نيز در زندگى تو اسرار عجيبى وجود دارد كه: هر يك نشانه‌اى است از حقانيت دعوتت.
و همچنين در اين كتاب بزرگ آسمانى تو آيات عجيب فراوان است، و مسلماً داستان «اصحاب كهف» از آنها شگفت‌انگيزتر نيست.
اين كه: نام اين گروه، «اصحاب كهف» (ياران غار) گذارده شده، به خاطر همان است كه آنها براى نجات جان خود، به غارى پناهنده شدند، چنان كه در شرح حالاتشان خواهد آمد.
و اما «رقيم» در اصل از ماده «رقم» به معنى نوشتن است «١» و به عقيده غالب مفسران، اين نام ديگرى است، براى «اصحاب كهف»؛ چرا كه سرانجام نام آنها را بر لوحه‌اى نوشته و بر در غار نصب كردند.
بعضى نيز، آن را نام كوهى مى‌دانند كه غار در آن واقع شده بود.
بعضى آن را نام سرزمينى مى‌دانند كه آن كوه در آن بوده.
و بعضى نام شهر و ديارى كه «اصحاب كهف» از آن بيرون آمدند.
ولى معنى اول صحيح‌تر به نظر مى‌رسد.
اما اين كه: بعضى احتمال داده‌اند: «اصحاب رقيم» گروه ديگرى غير از «اصحاب كهف» بوده‌اند، و در بعضى از اخبار، داستانى براى آنها نقل شده