اجتماعند و ديگران تابع و پيرو آنها.
به علاوه، در اين تعبير اشاره به نكته ديگرى نيز هست، و آن اين كه:
سرچشمه غالب مفاسد اجتماعى نيز ثروتمندان از خدا بى خبرى هستند كه، در ناز، نعمت و عيش و هوس غرقند، و هر نغمه اصلاحى و انسانى و اخلاقى در گوش آنها ناهنجار است، به همين دليل، هميشه در صف اول، در مقابل پيامبران ايستاده بودند، و دعوت آنها را كه به نفع عدل، داد و حمايت از مستضعفان بوده، هميشه بر ضدّ خود مى‌ديدند.
روى اين جهات از آنها بالخصوص ياد شده است؛ چرا كه ريشه اصلى فساد همين گروه‌اند.
ضمناً «دَمَّرْنا» و «تَدْمِير» از ماده «دمار» به معنى هلاكت است.
به هر حال، آيه فوق، هشدارى است به همه مردم با ايمان، كه مراقب باشند، حكومت خويش را بدست مترفين و ثروتمندان مست شهوت، ندهند و از آنها دنباله‌روى نكنند كه جامعه آنان را سرانجام به هلاكت و نابودى مى‌كشانند.
***
آيه بعد، به نمونه‌هائى از اين مسأله، به صورت يك اصل كلّى اشاره كرده مى‌گويد: «چه بسيار مردمى كه در قرون بعد از نوح عليه السلام زندگى مى‌كردند (و طبق همين سنت) هلاك و نابود شدند» «وَ كَمْ أَهْلَكْنا مِنَ الْقُرُونِ مِنْ بَعْدِ نُوحٍ».
و اضافه مى‌كند: چنان نيست كه ظلم، ستم و گناه فرد يا جمعيتى از ديده تيز بين علم خدا مخفى بماند، «همين مقدار كافى است كه خدا از گناهان بندگانش آگاه و نسبت به آن بينا است» «وَ كَفى‌ بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً».
«قُرُون» جمع «قرن» به معنى جمعيتى است كه در عصر واحدى زندگى مى‌كنند، و سپس به مجموع يك عصر اطلاق شده است.