٨٢ وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لايَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً
ترجمه:
٨٢- و از قرآن، آنچه شفا ور حمت است براى مؤمنان، نازل مى‌كنيم؛ و ستمگران را جز خسران نمى‌افزايد.
تفسير:
قرآن نسخه شفابخش
از آنجا كه در آيات گذشته، بحث از توحيد، حق و مبارزه با شرك و باطل بود، در نخستين آيه مورد بحث، به تأثير فوق العاده قرآن و نقش سازنده آن در اين رابطه پرداخته مى‌گويد: «ما قرآن را نازل مى‌كنيم كه مايه شفا و رحمت مؤمنان است» «وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ».
«ولى ستمگران (مانند هميشه به جاى اين كه: از اين وسيله هدايت بهره گيرند) جز خسران و زيان بيشتر، چيزى بر آنها نمى‌افزايد» «وَ لايَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً».
***
نكته‌ها:
١- مفهوم كلمه «مِنْ» در «مِنَ الْقُرْآنِ»
مى‌دانيم كلمه «مِن» در اين گونه موارد، براى تبعيض مى‌آيد، ولى از آنجا كه شفاء و رحمت مخصوص قسمتى از قرآن نيست، بلكه اثر قطعى همه آيات