هر چند، بعضى از مفسران، معتقدند: پاره‌اى از آيات آن در «مدينه» نازل شده است، ولى، گفتار مشهور صحيح‌تر به نظر مى‌رسد.
***
٢- محتواى سوره اسراء
گفتيم: اين سوره، بنا بر مشهور از سوره‌هائى است كه در «مكّه» نازل شده است و طبعاً ويژگى‌هاى سوره‌هاى مكّى در آن جمع است، از جمله: دعوت مؤثر به توحيد، و توجه دادن به معاد، و نصايح سودمند، و مبارزه با هر گونه شرك، ظلم و انحراف.
به طور كلّى مى‌توان گفت: آيات اين سوره، بر محور امور زير دور مى‌زند:
١- دلائل نبوّت مخصوصاً قرآن و نيز معراج.
٢- بحث‌هائى مربوط به معاد، مسأله كيفر و پاداش، نامه اعمال و نتائج آن.
٣- بخشى از تاريخ پر ماجراى بنى اسرائيل، كه در آغاز سوره و پايان آن آمده است.
٤- مسأله آزادى اراده و اختيار و اين كه: هر گونه عمل نيك و بد، نتيجه‌اش به خود انسان بازگشت مى‌كند.
٥- مسأله حساب و كتاب در زندگى اين جهان، كه نمونه‌اى است براى جهان ديگر.
٦- حق‌شناسى در همه سطوح، مخصوصاً درباره خويشاوندان، و به خصوص پدر و مادر.
٧- تحريم «اسراف و تبذير»، «بخل»، «فرزند كشى»، «زنا»، «خوردن مال يتيمان»، «كم‌فروشى»، «تكبّر» و «خونريزى».
٨- بحث‌هائى در زمينه توحيد و خداشناسى.