به وسيله چشمه گل‌آلودى پوشانده گردد، همان گونه كه يك انسان با عظمت و يك شخصيت والامقام گاه بر اثر يك لغزش به كلّى سقوط مى‌كند، و شخصيتش در ديده‌ها غروب خواهد كرد.
٣- هيچ حكومتى نمى‌تواند، بدون تشويق خادمان و مجازات و كيفر خطاكاران به پيروزى برسد، اين همان اصلى است كه: ذو القرنين از آن به خوبى استفاده كرده گفت:
«آنها را كه ظلم و ستم كرده‌اند مجازات خواهيم كرد، و آنها كه ايمان آورده و عمل صالح دارند را به نحوى شايسته و نيكوئى پاداش خواهيم داد».
على عليه السلام در فرمان معروفش به «مالك اشتر» كه يك دستور العمل جامع كشوردارى است مى‌فرمايد: لايَكُونَنَّ الْمُحْسِنُ وَ الْمُسِي‌ءُ عِنْدَكَ بِمَنْزِلَةٍ سَواءٍ فَإِنَّ فِي ذلِكَ تَزْهِيداً لِا هْلِ الْا حْسانِ فِي الْا حْسانِ وَ تَدْرِيباً لِا هْلِ الْاسائَةِ عَلَى الْاسائَةِ:
«هيچ گاه نبايد نيكوكار و بدكار در نظر تو يكسان باشند، زيرا اين امر، سبب مى‌شود كه: نيكوكاران به كار خود بى رغبت شوند و بدكاران، جسور و بى‌پروا». «١»
٤- تكليف شاق، هرگز مناسب يك حكومت عدل الهى نيست، و به همين دليل، ذو القرنين بعد از آن كه تصريح كرد، من ظالمان را مجازات خواهم كرد و صالحان را پاداش نيكو خواهم داد، اضافه نمود: «من برنامه سهل و آسانى به آنها پيشنهاد خواهم كرد» (تا توانائى انجام آن را از روى ميل و رغبت و شوق داشته باشند).
٥- يك حكومت فراگير، نمى‌تواند نسبت به تفاوت و تنوع زندگى مردم، و شرائط مختلف آنها، بى‌اعتنا باشد، به همين دليل، ذو القرنين كه صاحب يك