تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧
بمباران مىكنند، و در مقابل كشته شدن يك نفر، گاه صدها نفر بىگناه را درو مىكنند و خانههاى زيادى را منفجر مىسازند!
آنها به هيچ يك از مصوبات مجامع بينالمللى خود را پايبند نمىدانند، و آشكارا همه را زير پا مىگذارند.
بدون شك، اين همه قانونشكنى و بيدادگرى و اعمال ضد انسانى، به خاطر آن است كه: به قدرت جهانخوارى همچون «آمريكا» متّكى هستند، اما اين نيز قابل ترديد نيست كه خود اين قوم و جمعيت، از نظر اخلاقى و فكرى نمونه كاملى از جنايت و ناديده گرفتن همه مسائل انسانى مىباشند، و اين، خود مصداقى است از فساد در أرض، برترىجوئى و استكبار و بايد در انتظار اين بود كه باز «عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ» بر آنها چيره شوند و وعده قطعى خدا را درباره آنها عملى سازند.
***
٣- تطبيق آيات بر تواريخ اسلامى
در روايات مختلفى مىبينيم: آيات فوق، بر حوادث تاريخ مسلمانان نيز تطبيق شده است از جمله، فساد اول و دوم اشاره به قتل على عليه السلام و ضربه بر پيكر امام حسن عليه السلام است و يا منظور از «بَعَثَنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ» حضرت مهدى عليه السلام (قائم) و يارانش مىباشند.
و در بعضى ديگر، اشاره به جمعيتى شده است كه قبل از مهدى عليه السلام قيام مىكنند. «١»
پر واضح است: هرگز مفهوم اين احاديث، تفسير آيات فوق در محتواى لفظيش نيست؛ چرا كه اين آيات، با صراحت تمام، از بنى اسرائيل سخن