ولى در مورد عاشقان آخرت مى‌گويد: «سعى و تلاش آنها مشكور خواهد بود» يعنى مورد تشكر و قدردانى پروردگار.
اين تعبير از اين كه بگويد: پاداششان بهشت است بسيار جامع‌تر و والاتر است؛ چرا كه تشكر و قدردانى هر كس به اندازه شخصيت و سعه وجودى او است، نه به اندازه عملى كه انجام گرفته است، و روى اين حساب، تشكر و قدردانى خدا متناسب با ذات بى پايان او است؛ انواع نعمت‌هاى مادى و معنوى و هر آنچه در تصوّر ما بگنجد و نگنجد در آن جمع است.
گر چه، بعضى از مفسران، «مَشْكُور» را به معنى «اجر مضاعف» «١» و يا به معنى «قبولى عمل» «٢» گرفته‌اند، ولى روشن است كه «مَشْكُور» معنى وسيع‌ترى از همه اينها دارد.
***
در اينجا ممكن است اين توهم پيش آيد كه: نعمت‌هاى دنيا، تنها سهم دنياپرستان خواهد شد و آخرت‌طلبان از آن محروم مى‌گردند، آيه بعد به اين توهم پاسخ مى‌گويد كه: «ما هر يك از اين گروه و آن گروه را از عطاى خود بهره مى‌دهيم و امداد مى‌كنيم» «كُلًّا نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ».
«چرا كه بخشش پروردگار از هيچ كس ممنوع نيست» و گبر و ترسا، مؤمن و مسلم همه از خوان نعمتش ...... وظيفه مى‌خورند «وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُوراً».
«نُمِدُّ» از ماده «امداد» به معنى افزودن است.
***
آيه بعد يك اصل اساسى را در همين رابطه بازگو مى‌كند و آن اين كه: همان