و اين هشدارى است براى دنياپرستان، كه: اگر خيال كنيد، آخرت را به دنيا بفروشيد، به تمام هدفتان نائل مى‌شويد، اشتباه بزرگى كرده‌ايد، بلكه گاهى هيچ، و گاه به كمى دسترسى پيدا مى‌كنيد.
و اصولًا، دامنه آرزوهاى انسان آن قدر گسترده است كه با محدوديت جهان ماده قابل اشباع نيست، تمام دنيا را به يك نفر بدهند، بسيار مى‌شود كه اشباع نمى‌گردد.
اما آنها كه تلاش مى‌كنند و به هيچ نمى‌رسند، ممكن است به دلائل مختلفى باشد.
يا به خاطر آن است كه: هنوز اميد بيدارى و نجاتشان است، و خدا به آنها محبت مى‌كند، و يا به خاطر آن است كه: اگر به جائى برسند آن چنان طغيان مى‌كنند كه عرصه را بر خلق خدا تنگ مى‌نمايند.
«يَصْلى‌» از ماده «صلى» به معنى آتش افروختن و به آتش سوختن است و منظور در اينجا همان معنى دوم مى‌باشد.
قابل توجه اين كه: كيفر اين گروه، ضمن اين كه، آتش جهنم شمرده شده است، با دو تعبير «مَذْمُوم» و «مَدْحُور» تأكيد گرديده، كه اوّلى به معنى مورد سرزنش و نكوهش قرار گرفتن و دوّمى به معنى دور ماندن از رحمت خدا است.
در حقيقت، آتش دوزخ، كيفر جسمانى آنها است، و مذموم و مدحور بودن، كيفر روحانى آنها؛ چرا كه معاد، هم جسمانى است و هم روحانى و كيفر و پاداش آن نيز در هر دو جنبه است.
***
پس از آن به شرح حال گروه دوم مى‌پردازد، تا با قرينه مقابله، آن چنان كه روش قرآن است، مطلب آشكارتر شود، مى‌فرمايد: «اما كسى كه آخرت را بطلبد