٣- بى‌گناه و با گناه را با هم نمى‌سوزانند!
به عكس آنچه معروف است كه عوام مى‌گويند: «آتش كه گرفت خشك و تر مى‌سوزد» در منطق عقل، و تعليمات انبياء عليهم السلام هيچ بى گناهى به جرم گناه ديگرى مجازات نخواهد شد، در تمام شهرهاى «لوط» يك خانواده مؤمن وجود داشت، خدا به هنگام مجازات آن قوم منحرف و آلوده، آن يك خانواده را نجات داد.
آيات فوق، نيز با صراحت مى‌گويد: «وَ لاتَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‌».
بنابراين، اگر در پاره‌اى از احاديث غير معتبر، چيزى بر خلاف اين قانون كلّى اسلام ديده شود، حتماً بايد آن را كنار گذاشت، يا توجيه كرد، مانند روايتى كه مى‌گويد: «شخص ميت به خاطر گريه و بى‌تابى بازماندگانش، معذّب مى‌شود» (ممكن است منظور از معذّب شدن، عذاب الهى نباشد بلكه ناراحتى است كه روح او بر اثر آگاهى از بى‌تابى بستگانش پيدا مى‌كند).
و نيز روشن مى‌شود: عقيده كسانى كه مى‌گويند: فرزندان كفار همراه پدرانشان در آتش دوزخ خواهند بود، يك عقيده اسلامى نيست؛ چرا كه هيچ فرزندى به گناه پدر و مادر مجازات نمى‌گردد، و به همين دليل، ما در جاى خود گفته‌ايم: حتى فرزندان نامشروع، شخصاً هيچ گناهى ندارند و درهاى سعادت و نجات- اگر بخواهند- به روى آنان گشوده است، هر چند زمينه تربيتى دشوارى دارند.
***
٤- اصل برائت و آيه «ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ ...»
در «علم اصول» در مباحث «برائت» به آيه فوق، استدلال شده است؛ زيرا حداقل مفهوم آيه اين است: در مسائلى كه عقل قادر به درك آن نيست، خداوند