تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢
١٣ وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً
١٤ اقْرَأْ كِتابَكَ كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً
١٥ مَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها وَ لاتَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى وَ ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا
ترجمه:
١٣- و هر انسانى، اعمالش را بر گردنش آويختهايم؛ و روز قيامت، كتابى براى او بيرون مىآوريم كه آن را در برابر خود، گشوده مىبيند!
١٤- (و به او مىگوئيم:) كتابت را بخوان، كافى است كه امروز، خود حسابگر خويش باشى!
١٥- هر كس هدايت شود، براى خود هدايت يافته؛ و آن كس كه گمراه گردد، به زيان خود گمراه شده است؛ و هيچ كس بار گناه ديگرى را به دوش نمىكشد؛ و ما هرگز (قومى را) مجازات نخواهيم كرد، مگر آن كه پيامبرى مبعوث كرده باشيم.
تفسير:
چهار اصل مهم اسلامى
از آنجا كه در آيات گذشته، سخن از مسائل مربوط به «معاد» و «حساب» در ميان بود، در آيات مورد بحث به مسأله «حساب اعمال انسانها» و چگونگى آن در روز قيامت، پرداخته مىگويد: «اعمال هر انسانى را به گردنش قرار