صالح دارد، اشاره نمى‌كند، بلكه، درجه والائى از نظر ايمان و عمل صالح را معيار براى دخول در فردوس قرار داده، هر چند ظاهر آيه مطلق است، اما توجه به مفهوم كلمه «فردوس» آن را مقيد مى‌كند.
لذا، در سوره «مؤمنون» كه صفات وارثان فردوس را بيان مى‌كند، حدّ اعلائى از صفات مؤمنان را ذكر كرده كه در همه افراد وجود ندارد، و اين خود قرينه‌اى است بر اين كه: ساكنان فردوس بايد داراى صفات ممتازى علاوه بر ايمان و عمل صالح باشند.
و نيز به همين دليل، در حديثى كه سابقاً از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل كرديم، خوانديم كه مى‌فرمايد: هر وقت از خدا تقاضاى بهشت را مى‌كنيد مخصوصاً تقاضاى فردوس كنيد كه جامع‌ترين و كامل‌ترين منزلگاه‌هاى بهشت است.
اشاره به اين كه: همت افراد با ايمان، بايد در همه چيز و در همه حال، عالى باشد، حتى در تمناى بهشت به مراحل پائين‌تر قناعت نكند، هر چند مراحل پائين‌تر هم غرق نعمت است.
بديهى است كسى كه، چنين تقاضائى از خدا مى‌كند، لابد، بايد خود را براى رسيدن به چنين مقامى آماده كند، لابد بايد حداكثر تلاش و كوشش را براى كسب برترين صفات انسانى و انجام صالح‌ترين اعمال به خرج دهد.
بنابراين، آنها كه مى‌گويند: خدا كند ما به بهشت راه يابيم، هر چند در پائين ترين مراحل آن باشيم، افرادى هستند كه از همت والاى مؤمنان راستين بهره كافى ندارند.
***