٤- يأجوج و مأجوج كيانند؟
در قرآن مجيد، در دو سوره از يأجوج و مأجوج سخن به ميان آمده، يكى در آيات مورد بحث، و ديگر در سوره «انبياء» آيه ٩٦.
آيات قرآن به خوبى گواهى مى‌دهد: اين دو نام، متعلق به دو قبيله وحشى خونخوار بوده است كه مزاحمت شديدى براى ساكنان اطراف مركز سكونت خود داشته‌اند.
در «تورات» در كتاب «حزقيل» فصل سى و هشتم و فصل سى و نهم، و در كتاب رؤياى «يوحنا» فصل بيستم از آنها به عنوان «گوگ» و «مأگوگ» ياد شده است كه معرّب آن يأجوج و مأجوج مى‌باشد.
به گفته مفسر بزرگ، «علامه طباطبائى» در «الميزان» از مجموع گفته‌هاى تورات، استفاده مى‌شود: مأجوج يا يأجوج و مأجوج، گروه يا گروه‌هاى بزرگى بودند كه در دوردست‌ترين نقطه شمال آسيا زندگى داشتند، مردمى جنگجو و غارتگر بودند. «١»
بعضى معتقدند: اين دو كلمه عبرى است، ولى در اصل از زبان يونانى به عبرى منتقل شده است و در زبان يونانى «گاگ» و «مأگاگ» تلفظ مى‌شده كه در ساير لغات اروپائى نيز به همين صورت انتقال يافته است.
دلائل فراوانى از تاريخ در دست است كه: در منطقه شمال شرقى زمين در نواحى مغولستان در زمان‌هاى گذشته گوئى چشمه جوشانى از انسان وجود داشته، مردم اين منطقه به سرعت زاد و ولد مى‌كردند، و پس از كثرت و فزونى به سمت شرق، يا جنوب سرازير مى‌شدند، و همچون سيل روانى اين سرزمين‌ها را زير پوشش خود قرار مى‌دادند، و تدريجاً در آنجا ساكن مى‌گشتند.