تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٨
و در حديث ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله مىخوانيم: «از گفتن تسبيحات اربع مضايقه نكنيد كه آنها از باقيات صالحات است». «١»
حتى اگر همان اموال ناپايدار، و فرزندانى كه گاهى فتنه و مايه آزمايش هستند، در مسير اللّه قرار بگيرند، آنها هم به رنگ باقيات صالحات، درمىآيند؛ چرا كه ذات پاك خداوند، جاودانى است و هر چيزى براى او و در راه او قرار گيرد جاودانه خواهد بود.
***
نكتهها:
١- زرق و برق ناپايدار!
بار ديگر در آيات فوق، با نقش سازنده مثال، در تجسم معانى روبرو مىشويم كه: چگونه قرآن مجيد، حقايق عميق عقلى را كه شايد درك آن براى بسيارى از مردم به آسانى امكانپذير نيست، با ذكر يك مثال زنده و روشن در آستانه حس آنها قرار مىدهد.
به انسانها مىگويد: آغاز و پايان زندگى شما، همه سال در برابر چشمانتان تكرار مىشود، اگر شصت سال عمر كردهايد، شصت سال، اين صحنه را تماشا نمودهايد.
در بهاران گامى به صحرا بگذاريد و آن صحنه زيبا و دل انگيز را كه از هر گوشهاش آثار حيات و زندگى نمايان است، بنگريد، در پائيز نيز به همان صحراى سرسبز فصل بهار، گام بگذاريد، و ببينيد چگونه آثار مرگ از هر گوشهاى نمايان است.
آرى شما هم يك روز كودكى بوديد، همچون غنچه نوشكوفه، بعد جوانى