٤- لباس‌هاى زينتى، در جهان ديگر
اين سؤال ممكن است براى بسيارى پيدا شود كه: خداوند در قرآن مجيد از زرق و برق دنيا نكوهش كرده، پس چرا وعده اين گونه چيزها را به مؤمنان در آن جهان مى‌دهد، زينت آلات طلا، پارچه‌هاى ابريشمين، نازك، ضخيم، اريكه‌ها و تخت‌هاى زيبا و مانند آن.
در پاسخ اين سؤال، قبلًا توجه به اين نكته را لازم مى‌دانيم كه: ما هرگز مانند توجيه‌گرانى كه همه اين الفاظ را كنايه از مفاهيم معنوى مى‌دانند اين گونه آيات را تفسير نمى‌كنيم؛ چرا كه از خود قرآن آموخته‌ايم: معاد هم جنبه «روحانى» دارد، هم «جسمانى» و به اين ترتيب، لذات آن جهان، بايد در هر دو بخش باشد كه: البته بدون شك، لذات روحانيش قابل مقايسه با لذات جسمانى نيست.
ولى در عين حال، اين حقيقت را نمى‌توان كتمان كرد كه: ما از نعمت‌هاى آن جهان شبحى از دور مى‌بينيم، و سخنانى به اشاره مى‌شنويم؛ چرا كه آن جهان نسبت به اين عالم، همچون اين دنيا است نسبت به شكم مادر و حالت جنينى، همان گونه كه «مادر» اگر بتواند رابطه‌اى با جنين خود برقرار كند، جز با اشارات نمى‌تواند زيبائى‌هاى اين دنيا را: آفتاب درخشان، ماه تابان، چشمه‌سارها، باغ‌ها، گل‌ها و مانند آن را براى كودكى كه در شكم او است، بيان كند؛ چرا كه الفاظ كافى براى بيان اين مفاهيم- كه كودكش بتواند آن را درك كند- در اختيار ندارد، همچنين نعمت‌هاى مادى و معنوى قيامت را براى ما محاصره شدگان در رحم دنيا بازگو كردن، آن هم به طور كامل ممكن نيست.
با روشن شدن اين مقدمه، به سراغ پاسخ سؤال مى‌رويم:
اگر خدا زندگى پر زرق و برق اين جهان را نكوهش كرده، به خاطر آن است