اوصاف و همچنين كيفر دنيا پرستان خودخواه، به بيان حال مؤمنان راستين و پاداش‌هاى فوق العاده ارزنده آنها مى‌پردازد، نخست: به صورت مختصر و بعد نسبتاً مشروح و چنين مى‌گويد:
«آنها كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، ما پاداش نيكوكاران را ضايع نخواهيم كرد» كم باشد يا زياد، كلى باشد يا جزئى، از هر كس، در هر سن و سال، و در هر شرايط «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ إِنَّا لانُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا».
***
«آنان كسانى هستند كه بهشت‌هاى جاويدان از آن آنها است» «أُولئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ».
«باغ‌هائى از بهشت كه نهرها از زير درختان و قصرهايش جارى است» «تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْا نْهارُ».
«آنها با دستبندهائى از طلا آراسته‌اند» «يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ». «١»

«و لباس‌هاى فاخرى به رنگ سبز از حرير نازك و ضخيم در بر مى‌كنند» «وَ يَلْبَسُونَ ثِياباً خُضْراً مِنْ سُنْدُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ».
«در حالى كه بر تخت‌ها و كرسى‌ها تكيه زده‌اند» «مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْا رائِكِ». «٢»

«وه! چه پاداش خوبى است»؟ «نِعْمَ الثَّوابُ».
«و چه جمع نيكوئى از دوستان»؟! «وَ حَسُنَتْ مُرْتَفَقاً».
***