همچون فلز گداخته صورت‌ها را بريان مى‌كند. چه بد نوشيدنى، و چه بد محل اجتماعى است!
٣٠- مسلماً كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند، ما پاداش نيكوكاران را ضايع نخواهيم كرد!
٣١- آنها كسانى هستند كه بهشت جاودان براى آنان است؛ باغ‌هائى از بهشت كه نهرها از زير درختان و قصرهايش جارى است؛ در آنجا با دستبندهائى از طلا آراسته مى‌شوند؛ و لباس‌هائى (فاخر) به رنگ سبز از حرير نازك و ضخيم، در بر مى‌كنند؛ در حالى كه بر تخت‌ها تكيه كرده‌اند. چه پاداش خوبى، و چه جمع نيكوئى!
شأن نزول:
مفسران در شأن نزول بخشى از آيات فوق، چنين نوشته‌اند: جمعى از ثروتمندان مستكبر، و اشراف از خود راضى عرب، به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيدند، و در حالى كه اشاره به مردان با ايمانى همچون سلمان، ابوذر، صهيب، خباب و مانند آنها مى‌كردند گفتند:
اى محمّد اگر تو در صدر مجلس بنشينى، و اين گونه افراد كه بوى آنها مشام انسان را آزار مى‌دهد، و لباس‌هاى خشن و پشمينه در تن دارند، از خود دور سازى (مجلس تو مجلسى در خور اشراف و شخصيت‌ها! بشود) ما نزد تو خواهيم آمد، در مجلست خواهيم نشست و از سخنانت بهره مى‌گيريم ولى چه كنيم كه با وجود اين گروه، جاى ما نيست!
در اين هنگام آيات فوق نازل شد و به پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داد: هرگز تسليم اين سخنان فريبنده تو خالى نشود، و همواره در دوران زندگى با افراد با ايمان و پاكدلى چون سلمان‌ها و ابوذرها باشد، هر چند دستشان از ثروت دنيا تهى و لباسشان پشمينه است.