تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٩
٢٥ وَ لَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً
٢٦ قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا لَهُ غَيْبُ السَّماواتِ وَ الْا رْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَ أَسْمِعْ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِىٍّ وَ لايُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَداً
٢٧ وَ اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتابِ رَبِّكَ لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ لَنْتَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً
ترجمه:
٢٥- آنها در غارشان سيصد سال درنگ كردند، و نُه سال (نيز) بر آن افزودند.
٢٦- بگو: «خداوند از مدت توقفشان آگاهتر است؛ غيب آسمانها و زمين از آن اوست! راستى چه بينا و چه شنواست! آنها هيچ ولىّ و سرپرستى جز او ندارند! و او هيچ كس را در حكم خود شركت نمىدهد»!
٢٧- آنچه را از كتاب پروردگارت به تو وحى شده تلاوت كن؛ هيچ چيز سخنان او را دگرگون نمىسازد؛ و هرگز پناهگاهى جز او نمىيابى!
تفسير:
خواب اصحاب كهف
از قرائن موجود در آيات گذشته اجمالًا به دست آمد كه: خواب «اصحاب كهف» يك خواب بسيار طولانى بوده، اين موضوع حس كنجكاوى هر شنوندهاى را برمىانگيزد و مىخواهد دقيقاً بداند آنها چند سال در خواب طولانى بودهاند؟