مى‌فروشند، و يا بعضى از آنها كسب و كارشان اصولًا، آلوده به حرام بوده، آنها توصيه مى‌كنند از خريد طعام، از چنين اشخاصى پرهيز شود.
ولى، ظاهراً اين جمله، مفهوم وسيعى دارد كه: هر گونه پاكى ظاهرى و باطنى را شامل مى‌شود، و اين توصيه‌اى است، به همه رهروان راه حق كه نه تنها به غذاى روحانى بينديشند، بلكه، مراقب پاكى غذاى جسمانيشان نيز باشند، پاك از هر گونه آلودگى، حتى در بحرانى‌ترين لحظات زندگى نيز اين اصل را فراموش نكنند.
امروز، بسيارى از مردم جهان، به اهميت اين دستور، در يك قسمت پى برده‌اند، وسعى دارند غذاى آنها از هر نوع آلودگى ظاهرى به دور باشد، غذاها را در ظرف‌هاى سرپوشيده، دور از دست‌هاى آلوده، و گرد و غبار نگهدارى مى‌كنند، البته اين كار بسيار خوبى است، ولى، به اين مقدار نبايد قناعت كرد، بلكه، بايد غذاها از آلودگى به حرام، ربا، غش، تقلب و هر گونه آلودگى باطنى نيز، پاك باشد.
در روايات اسلامى تأكيد فراوانى روى غذاى حلال و تأثير آن در استجابت دعا و صفاى قلب شده است.
در روايتى، مى‌خوانيم: كسى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمده عرض كرد: أُحِبُّ أَنْ يُسْتَجَابَ دُعَائِي: «دوست دارم دعاى من به اجابت برسد».
فرمود: طَهِّرْ مَأْكَلَكَ وَ لاتُدْخِلْ بَطْنَكَ الْحَرامَ: «غذاى خود را پاك كن و غذاى حرام در معده خود وارد منما». «١»
***