٥- نه آنها (هرگز) به اين سخن يقين دارند، و نه پدرانشان! سخن بزرگى از دهانشان خارج مى‌شود! آنها فقط دروغ مى‌گويند!
تفسير:
آغاز با نام خدا و قرآن
سوره كهف همچون بعضى ديگر از سوره‌هاى قرآن با حمد و ستايش خداوند آغاز شده است.
و از آنجا كه حمد و ستايش، به خاطر كار، يا صفت مهم و شايسته‌اى است، در اينجا ستايش را در برابر نزول قرآن كه خالى از هر گونه اعوجاج و كژى است بيان كرده مى‌گويد:
«حمد مخصوص خدائى است كه اين كتاب آسمانى را بر بنده‌اش نازل كرد، و هيچ گونه اعوجاج و كژى در آن قرار نداد» «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى‌ عَبْدِهِ الْكِتابَ وَ لَمْ‌يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً».
***
«كتابى كه ثابت و پابرجا، معتدل و مستقيم، و هم برپادارنده جامعه انسانى و پاسدار ساير كتب آسمانى است» «قَيِّماً».
«تا بدكاران و تيره‌دلان را از عذاب شديدى كه از ناحيه خدا است، بترساند» «لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِنْ لَدُنْهُ».
«و مؤمنان راستين را كه پيوسته عمل صالح انجام مى‌دهند بشارت دهد كه:
پاداش بزرگ و نيكوئى در انتظار آنها است» «وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً».
***