بعضى از مفسران گفته‌اند: اين جمله اشاره به مطلبى است كه در چند آيه قبل از زبان بت پرستان مطرح شده بود، و آن اين كه: آنها تقاضا داشتند پيامبر سرزمين «مكّه» را پر از چشمه‌ها و باغ‌ها كند، قرآن در پاسخ آنها مى‌گويد: اگر تمام خزائن الهى را هم به شما بدهند باز دست از امساك و بخل برنخواهيد داشت.
ولى اين تفسير بسيار بعيد به نظر مى‌رسد؛ چون بحث آنها پيرامون مالكيت اين باغ‌ها و چشمه‌ها نبوده، بلكه آنها تقاضاى اصل اين كار كه خارق عادت است داشته‌اند.
تفسير دومى كه: براى اين ارتباط گفته‌اند و صحيح به نظر مى‌رسد، همان است كه در بالا هم اشاره كرديم و آن اين كه: آنها به خاطر بخل و تنگ‌نظرى از اين كه: موهبت نبوت به انسانى داده شود تعجب مى‌كردند، و اين آيه در واقع به آنها پاسخ مى‌گويد كه تنگ‌نظرى شما آن چنان است كه: اگر مالك تمام جهان نيز شويد، باز دست از روش زشت و ناپسند خود برنخواهيد داشت.
***
٦- آيا همه انسان‌ها بخيل هستند؟
بارها گفته‌ايم: در بسيارى از آيات قرآن «انسان» به طور مطلق و بى قيد و شرط، مورد انواع ملامت‌ها قرار گرفته است، و با صفاتى همچون بخل، جهل، ظلم، عجول بودن و مانند اينها توصيف شده است.
اين تعبيرات، هرگز منافات با اين ندارد كه: مؤمنان و افراد تربيت شده درست در جهت مخالف اين صفات قرار داشته باشند، بلكه اشاره به آن است كه: طبيعت آدمى چنين مى‌باشد كه اگر تحت تربيت رهبران الهى قرار نگيرد، و او را به حال خودش، همچون گياهى خودرو، واگذارند، آمادگى پذيرش همه اين