تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٢
به خوبى درك كند، تا براى درمان و پاسخگوئى به آن آماده باشد، و مشمول گفته شاعر: «آگه نئى از حال من، مشكل همين است» نگردد.
مخصوصاً به همين دليل، پيامبران از ميان تودههاى مردم برخاستهاند، و دورانهائى از سختترين نوع زندگى را غالباً تحمل كردهاند، تا همه تلخىهاى زندگى را بچشند و حقايق دردناك را لمس كنند و خود را براى درمان آنها آماده و مهيا سازند.
***
نكتهها:
١- جمله «وَ ما مَنَعَ النَّاسَ ...» مىگويد: تنها مانع ايمان آنها همين بهانهجوئى بوده، ولى اين تعبير، دليل بر انحصار نيست بلكه براى تأكيد و بيان اهميت موضوع است.
٢- تعبير به «مَلائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ» در ميان مفسران مورد بحث واقع شده، و تفسيرهاى متعددى براى آن گفتهاند:
بعضى آن را اشاره به گفتار عرب جاهلى دانستهاند كه، مىگفتند: ما در اين جزيره ساكن بوديم، و زندگى آرامى داشتيم، محمّد آمد آرامش ما را بر هم زد، قرآن مىگويد: حتى اگر فرشتگانى در زمين بودند و چنين آرامش كاذبى را كه مدعى هستند، داشتند ما پيامبرى از جنس خودشان براى آنها مىفرستاديم.
بعضى ديگر آن را به معنى «اطمينان به دنيا و لذات آن و كنارهگيرى از هر گونه آئين و مذهب» تفسير كردهاند.
و سرانجام بعضى آن را به معنى «سكونت و توطّن» در زمين گرفتهاند.
ولى اين احتمال قوى به نظر مىرسد كه: منظور آن است: حتى اگر فرشتگان، در زمين زندگى مىكردند، و زندگى آرام، خالى از تصادم، خصومت و