٨٨ قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْا نْسُ وَ الْجِنُّ عَلى‌ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لايَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً
٨٩ وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ فَأَبى‌ أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً
ترجمه:
٨٨- بگو: «اگر انسان‌ها و پريان اتفاق كنند كه همانند اين قرآن را بياورند، همانند آن را نخواهند آورد؛ هر چند يكديگر را (در اين كار) كمك كنند».
٨٩- ما در اين قرآن، براى مردم از هر چيز نمونه‌اى آورديم (و همه معارف در آن جمع است)؛ اما بيشتر مردم (در برابر آن، از هر كارى) جز انكار، ابا داشتند!
تفسير:
هيچ گاه همانند قرآن را نخواهيد آورد
با توجه به اين كه: آيات قبل و بعد در ارتباط با مباحث قرآن است، پيوند آيه مورد بحث كه: با صراحت از اعجاز قرآن سخن مى‌گويد، با آنها نياز به گفتگو ندارد.
به علاوه، در آيات آينده، بحث مشروحى پيرامون بهانه‌جوئى‌هاى مشركان در زمينه اعجاز و طلب معجزات گوناگون، آمده است، آيه مورد بحث در حقيقت مقدمه‌اى است براى بحث آينده، تا به اين بهانه‌جويان نشان دهد كه عالى‌ترين و زنده‌ترين سند حقانيت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كه به صورت يك معجزه