٨٦ وَ لَئِنْ شِئْنا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ ثُمَّ لاتَجِدُ لَكَ بِهِ عَلَيْنا وَكِيلًا
٨٧ إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّ فَضْلَهُ كانَ عَلَيْكَ كَبِيراً
ترجمه:
٨٦- و اگر بخواهيم، آنچه را بر تو وحى فرستاده‌ايم، از تو مى‌گيريم؛ سپس كسى را نمى‌يابى كه در برابر ما، از تو دفاع كند.
٨٧- مگر رحمت پروردگارت (شامل حالت گردد)، كه فضل پروردگارت بر تو بزرگ بوده است.
تفسير:
آنچه دارى از بركت رحمت او است!
در آيات گذشته سخن از قرآن بود، دو آيه مورد بحث، نيز در همين زمينه سخن مى‌گويد.
نخست، مى‌فرمايد: «ما اگر بخواهيم، آنچه را بر تو وحى فرستاده‌ايم از تو مى‌گيريم» «وَ لَئِنْ شِئْنا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ».
«سپس كسى را نمى‌يابى كه از تو دفاع كند» و آن را از ما باز پس گيرد «ثُمَّ لاتَجِدُ لَكَ بِهِ عَلَيْنا وَكِيلًا».
پس اين مائيم كه: اين علوم را به تو بخشيده‌ايم تا رهبر و هادى مردم باشى، و اين مائيم كه: هر گاه صلاح بدانيم از تو باز پس مى‌گيريم، و هيچ كس را در اين رابطه دخل و تصرفى نيست!.