٤- داروى مؤثر براى همه دردهاى اجتماعى و اخلاقى
بدون شك، بيمارى‌هاى روحى و اخلاقى انسان، شباهت زيادى با بيمارى‌هاى جسمى او دارد، هر دو، كشنده است، هر دو، نياز به طبيب، درمان و پرهيز دارد، هر دو، گاهى سبب سرايت به ديگران مى‌شود، هر دو، بايد ريشه يابى شوند و پس از شناخت ريشه اصلى بايد به درمان هر دو، پرداخت.
هر دو، گاهى به مرحله‌اى مى‌رسند كه غير قابل علاجند ولى در بيشتر موارد مى‌توان آنها را درمان كرد.
چه تشبيه جالب، پر معنى و پرمايه‌اى؟ آرى، قرآن نسخه حياتبخشى است براى آنها كه مى‌خواهند، با جهل، كبر، غرور، حسد و نفاق به مبارزه برخيزند.
قرآن نسخه شفابخشى است، براى بر طرف ساختن ضعف‌ها، زبونى‌ها و ترس‌هاى بى دليل. اختلاف‌ها و پراكندگى‌ها.
قرآن، داروى شفابخشى است، براى آنها كه از بيمارى عشق به دنيا، وابستگى به ماديات، تسليم بى قيد و شرط در برابر شهوت‌ها رنج مى‌برند.
قرآن، نسخه شفابخشى است، براى دنيائى كه آتش جنگ‌ها در هر سوى آن افروخته است، و در زير بار مسابقه تسليحاتى كمرش خم شده، و مهم‌ترين سرمايه‌هاى اقتصادى و انسانى خود را در پاى غول جنگ و تسليحات مى‌ريزد.
و سرانجام، قرآن، نسخه شفابخشى است براى آنها كه پرده‌هاى ظلمانى شهوات آنها را از رسيدن به قرب پروردگار، مانع شده است.
در آيه ٥٧ سوره «يونس» مى‌خوانيم: قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ: «از سوى پروردگارتان اندرز و شفا دهنده دل‌ها نازل شد».
در آيه ٤٤ سوره «فصلت» نيز مى‌خوانيم: قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدىً وَ شِفاءٌ:
«به اين لجوجان تيره‌دل بگو، اين قرآن براى مؤمنان مايه هدايت و شفاء است».