از اين گذشته، حمد و ستايش در برابر يك عمل اختيارى است، و چيزى كه واجد همه اين صفات باشد، چيزى جز شفاعت عامه پيامبر صلى الله عليه و آله نيست. «١»
اين احتمال نيز وجود دارد كه: «مقام محمود» همان نهايت قرب به پروردگار است كه يكى از آثارش، شفاعت كبرى‌ مى‌باشد (دقت كنيد).
گر چه مخاطب در اين آيه، ظاهراً پيامبر صلى الله عليه و آله است، ولى از يك نظر، مى‌توان حكم آن را تعميم داده گفت: همه افراد با ايمان كه برنامه الهى روحانى تلاوت و نماز شب را انجام مى‌دهند، سهمى از مقام محمود خواهند داشت، و به ميزان ايمان و عمل خود، به بارگاه قرب پروردگار، راه خواهند يافت، و به همان نسبت مى‌توانند شفيع و دستگير واماندگان در راه شوند.
زيرا مى‌دانيم: هر مؤمنى در شعاع ايمان خود، از مقام شفاعت برخوردار خواهد بود، ولى مصداق اتَمّ و اكمل اين آيه، شخص پيامبر صلى الله عليه و آله است.
***
٣- عوامل سه‌گانه پيروزى
غالباً در ميدان‌هاى مبارزه حق و باطل، لشكر باطل از عده و عده بيشترى برخوردار است، و در عين حال، لشكر حق با كمى نفرات و كمبود وسائل ظاهرى از پيروزى‌هاى چشمگيرى برخوردار مى‌شود، كه نمونه‌هاى آن را در جنگ‌هاى اسلامى بدر و احزاب و حنين و مانند آن، و همچنين در عصر خود ما در انقلاب‌هاى پيروزمند ملت‌هاى مستضعف در برابر ابرقدرت‌هاى مستكبر مشاهده مى‌كنيم. «٢»
اين به خاطر آن است كه: حاميان حق، از نيروى معنوى خاصى برخوردارند كه از يك «انسان»، يك «امت» مى‌سازد.