تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٥
قرار گرفتن و تمسّك به اخلاق پيامبران است». «١»
٣- امام صادق عليه السلام به يكى از يارانش فرمود: لاتَدَعْ قِيامَ اللَّيْلِ فَإِنَّ الْمَغْبُونَ مَنْ حُرِمَ قِيامَ اللَّيْلِ:
«دست از قيام شب برمدار، مغبون كسى است كه از قيام و عبادت شب، محروم گردد». «٢»
٤- رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد: مَنْ صَلّى بِاللَّيْلِ حَسُنَ وَجْهُهُ بِالنَّهارِ:
«كسى كه نماز شب بخواند، صورت (و سيرتش) در روز نيكو خواهد بود». «٣»
حتى در بعضى از روايات، مىخوانيم: اين عبادت به قدرى اهميت دارد كه جز پاكان و نيكان موفق به آن نمىشوند!
٥- مردى نزد امير مؤمنان عليه السلام آمده عرض كرد، من از نماز شب محروم شدم، فرمود: أَنْتَ رَجُلٌ قَدْ قَيَّدَتْكَ ذُنُوبُكَ:
«تو كسى هستى كه گناهانت تو را به بند كشيده است»! «٤»
٦- در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم: إِنَّ الرَّجُلَ لَيَكْذِبُ الْكَذِبَةَ وَ يُحْرَمُ بِها صَلاةَ اللَّيْلِ فَإِذا حُرِمَ بِها صَلاةَ اللَّيْلِ حُرِمَ بِهَا الرِّزْقَ:
«انسان گاهى دروغ مىگويد، و سبب محروميتش از نماز شب مىگردد،