قرينه آيات سوره «مزّمل»، سپس آيه فوق، آن را نسخ كرده، و مستحب بودن آن را اعلام كرده است.
اما اين تفسير، ضعيف به نظر مى‌رسد؛ چرا كه «نافله» در اصل، به معنى مصطلح امروز، يعنى «نماز مستحب» نبوده، بلكه به معنى زياده و اضافه است، و مى‌دانيم: نماز شب هر گاه بر پيامبر صلى الله عليه و آله واجب بوده باشد، اضافه بر فرائض يوميه است.
به هر حال، در پايان آيه، نتيجه اين برنامه الهى روحانى و صفابخش را چنين بيان مى‌كند: «باشد كه در پرتو اين عمل، خداوند تو را به مقام محمود مبعوث كند» «عَسى‌ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً».
بدون شك، «مقام محمود» مقام بسيار برجسته‌اى است كه ستايش برانگيز است (چرا كه «محمود» از ماده «حمد» به معنى ستايش مى‌باشد).
و از آنجا كه اين كلمه، به طور مطلق آمده است، شايد اشاره به اين باشد كه ستايش همگان را از اولين و آخرين متوجه تو مى‌كند.
روايات اسلامى، اعم از روايات اهل بيت عليهم السلام و رواياتى كه از طرق برادران اهل تسنن نقل شده است: مقام محمود را به عنوان مقام شفاعت كبرى‌ تفسير كرده است؛ چرا كه پيامبر صلى الله عليه و آله بزرگترين شفيعان در عالم ديگر است و آنها كه شايسته شفاعت باشند، مشمول اين شفاعت بزرگ خواهند شد.
***
در سومين آيه مورد بحث به يكى از دستورات اصولى اسلام كه از روح ايمان و توحيد، سر چشمه مى‌گيرد، اشاره كرده، مى‌گويد: «بگو: پروردگارا! مرا در هر كار، صادقانه وارد كن و صادقانه، خارج نما»! «وَ قُلْ رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ». «١»

هيچ كار فردى و اجتماعى را جز با صدق و راستى آغاز نكنم، همچنين هيچ