مى‌دهد.
به هر حال، پيرامون اين بحث سؤالات فراوانى وجود دارد از جمله:
١- چگونگى معراج از نظر قرآن و حديث و تاريخ.
٢- اعتقاد دانشمندان اسلامى اعم از شيعه و اهل تسنن، در اين زمينه.
٣- هدف معراج.
٤- امكان معراج از نظر علوم روز.
هر چند، بحث طولانى پيرامون اين مسائل، از عهده يك بحث تفسيرى خارج است، ولى، ما سعى مى‌كنيم: فشرده اين مسائل را ذيلًا بياوريم.
١- معراج از نظر قرآن و حديث
در دو سوره از سوره‌هاى قرآن، به اين مسأله اشاره شده است:
نخست، همين سوره «اسراء» كه تنها بخش اول اين سفر را بيان مى‌كند (يعنى سير از مكّه و مسجد الحرام به مسجد اقصى‌ و بيت المقدس).
ديگر، در سوره «نجم» طى شش آيه، از آيه ١٣ تا ١٨ كه قسمت دوم «معراج»، يعنى سير آسمانى آمده است، آنجا كه مى‌فرمايد:
وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى‌* عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌* عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى‌* إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ ما يَغْشى‌* ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى‌* لَقَدْ رَأى‌ مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى‌:
خلاصه مفاد اين شش آيه چنين است: پيامبر صلى الله عليه و آله براى دومين بار، فرشته وحى «جبرئيل» را به صورت اصلى، مشاهده و ملاقات كرد (مرتبه اول در آغاز نزول وحى در كوه «حرا» بود).
اين، ملاقات در نزد بهشت جاويدان صورت گرفت.
پيغمبر صلى الله عليه و آله در مشاهده اين منظره، دچار خطا و اشتباه نشد.