تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٩
كه از يك گناه عالم بگذرد»! (يُغْفَرُ لِلْجاهِلِ سَبْعُونَ ذَنْباً قَبْلَ أَنْ يُغْفَرَ لِلْعالِمِ ذَنْبٌ واحِدٌ). «١»
آيات فوق، نيز اشاره به همين واقعيت است كه: به پيامبر صلى الله عليه و آله مىگويد: اگر انحراف و تمايلى به شرك و مشركان پيدا مىكردى، مجازاتت را در دنيا و آخرت مضاعف مىكرديم.
***
٣- «ضِعف» به معنى دو، و چند برابر است
توجه به اين نكته دقيقاً لازم است كه: «ضِعف» از نظر لغت عرب، تنها به معنى دو چندان نيست، بلكه به معنى دو، و چند برابر است.
«فيروزآبادى» لغتشناس معروف قرن هشتم هجرى در كتاب «قاموس» مىگويد: گاه گفته مىشود: «ضِعف فلان چيز» و اراده مىشود دو برابر و سه برابر مانند آن، زيرا اين كلمه به معنى اضافه نامحدود مىآيد.
شاهد اين سخن اين كه: در آيات قرآن، گاه در مورد «حسنات» مىگويد: إِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضاعِفْها: «اگر عمل حسنهاى باشد خداوند آن را مضاعف مىكند». «٢»
و گاه، مىگويد: مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها: «كسى كه حسنهاى انجام دهد ده برابر پاداش مىگيرد». «٣»
در روايات اسلامى از امام صادق عليه السلام در تفسير آيه ٢٦١ سوره «بقره» نيز مىخوانيم: إِذا أَحْسَنَ الْمُؤْمِنُ عَمَلَهُ ضاعَفَ اللَّهُ عَمَلَهُ لِكُلِّ عَمَلٍ سَبْعَمِائَةٍ وَ ذلِكَ قَوْلُ اللَّهِ تَبارَكَ وَ تَعالى وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ:
«هنگامى كه انسان با ايمان عملى انجام دهد خداوند در برابر هر كار نيكى