در نظم جامعه و جلوگيرى از انحرافات، بعثت انبياء و لزوم وجود امام در هر زمان اثبات شده است.
اما به همان اندازه كه يك رهبر الهى و عالم و صالح، راه وصول انسان را به هدف نهائى، آسان و سريع مى‌كند، تن دادن به رهبرى ائمه كفر و ضلال، او را به پرتگاه بدبختى و شقاوت مى‌افكند.
در تفسير اين آيه، در منابع اسلامى، احاديث متعددى وارد شده كه روشنگر مفهوم آيه و هدف از امامت است:
در حديثى كه شيعه و اهل تسنن از امام على بن موسى الرضا عليهما السلام به سندهاى صحيح نقل كرده‌اند، چنين مى‌خوانيم: آن امام عليه السلام از پدرانش از پيامبر صلى الله عليه و آله در تفسير اين آيه نقل فرمود: يُدْعى‌ كُلُّ أُناسٍ بِإِمامِ زَمانِهِمْ وَ كِتابِ رَبِّهِمْ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِمْ: «در آن روز هر قومى همراه امام زمانشان، كتاب پروردگار و سنت پيامبرشان خوانده مى‌شوند». «١»
و نيز از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: أَلا تَحْمَدُونَ اللَّهَ إِذا كانَ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَدَعا كُلَّ قَوْمٍ إَلى‌ مَنْ يَتَوَلَّوْنَهُ وَ دَعانا إِلى‌ رَسُولِ اللَّهِ وَ فَزَعْتُمْ إِلَيْنا فَإِلى‌ أَيْنَ تَرَوْنَ يَذْهَبُ بِكُمُ إِلَى الْجَنَّةِ وَ رَبِّ الْكَعْبَةِ- قالَها ثَلاثاً-:
«آيا شما حمد و سپاس خدا را بجا نمى‌آوريد؟ هنگامى كه روز قيامت مى‌شود، خداوند هر گروهى را با كسى كه ولايت او را پذيرفته، مى‌خواند، ما را همراه پيامبر صلى الله عليه و آله و شما را همراه ما، فكر مى‌كنيد در اين حال شما را به كجا مى‌برند، به خداوند كعبه سوگند! به سوى بهشت- سه بار امام اين جمله را تكرار كرد-». «٢»
***