تفسير:
با اين همه نعمت اين همه كفران چرا؟!
اين آيات، بحث‌هائى را كه در زمينه توحيد و مبارزه با شرك در گذشته داشتيم تعقيب مى‌كند، و از دو راه مختلف (راه استدلال و برهان، و راه وجدان و درون) وارد بحث مى‌شود.
نخست، به توحيد استدلالى اشاره كرده، مى‌گويد: «پروردگار شما كسى است كه كشتى را در دريا به حركت درمى‌آورد، حركتى مداوم و مستمر»! «رَبُّكُمُ الَّذِي يُزْجِي لَكُمُ الْفُلْكَ فِي الْبَحْرِ».
بديهى است، براى حركت كشتى‌ها در دريا، نظاماتى دست به دست هم داده تا اين امر فراهم گردد:
از يكسو، آب به صورت مركبى راهوار آفريده شده، از سوى ديگر، وزن مخصوص بعضى از اشياء سبك‌تر از آب است آن چنان كه روى آب بماند، و يا اگر سنگين‌تر است آن را به شكلى مى‌توان ساخت كه عملًا وزن مخصوصى كمتر از آب پيدا كند، به طورى كه طاقت تحمل بارهاى سنگين و انسان‌هاى فراوانى داشته باشد.
از سوى سوم، نيروى محركى لازم است، در زمان‌هاى گذشته بادهاى منظمى بود كه بر صفحه اقيانوس‌ها با نظم خاصى مى‌وزيد، و آشنائى به زمان، مسير و سرعت اين بادها به ناخدايان امكان مى‌داد كه از نيروى عظيم آن براى حركت كشتى‌هاى بادبانى استفاده كنند.
ولى، امروز از نيروى بخار كه برادر باد است براى حركت كشتى‌هاى عظيم استفاده مى‌شود.
از سوى چهارم، نياز به وسيله راهيابى است كه در گذشته خورشيد و