«أَحْتَنِكَنَّ» از ماده «احتناك» به معنى از «ريشه كندن» چيزى است، لذا، هنگامى كه ملخ زراعت را به كلّى بخورد، عرب مى‌گويد: «إِحْتَنَكَ الْجرادُ الزَّرْعَ».
بنابراين گفتار مزبور، اشاره به اين است كه: من كل بنى آدم را جز عده كمى از جاده اطاعت تو برمى‌كنم.
اين احتمال نيز وجود دارد كه: «أَحْتَنِكَنَّ» از ماده «حَنَك» به معنى «زير گلو» بوده باشد، هنگامى كه طناب و افسار به گردن حيوان مى‌افكنند عرب تعبير به «حَنَّتْكُ الدَّابَّهَ» مى‌كند در واقع شيطان مى‌خواهد بگويد: من به گردن همه آنها ريسمان وسوسه مى‌افكنم و به جاده خطا مى‌كشانم.
***
در اين هنگام براى اين كه: ميدان آزمايشى براى همگان تحقق يابد، و وسيله‌اى براى پرورش مؤمنان راستين فراهم شود-؛ چرا كه انسان همواره در كوره حوادث پخته مى‌شود، و در برابر دشمن نيرومند، قوى و قهرمان مى‌گردد- به شيطان امكان بقاء و فعاليت داده شده: «فرمود: برو، (و بدان) كسانى از آنها كه از تو پيروى كنند جهنم كيفرشان خواهد بود، كيفرى است كافى و وافر»! «قالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزاؤُكُمْ جَزاءً مَوْفُوراً».
به اين وسيله اعلام آزمايش كرد و سرانجام پيروزى و شكست در اين آزمايش بزرگ الهى را بيان فرموده.
***
پس از آن طرق نفوذ شيطان و اسباب و وسائلى را كه در وسوسه‌هاى خود به آن متوسل مى‌شود به شكل جالب و گويائى چنين شرح مى‌دهد:
«هر كدام از آنها را مى‌توانى با صداى خودت تحريك و وسوسه كن» «وَ