تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩

١ سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى‌ بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
١- پاك و منزّه است خدائى كه بنده‌اش را در يك شب از مسجد الحرام به مسجد الاقصى كه گرداگردش را پر بركت ساخته‌ايم برد، تا برخى از آيات خود را به او نشان دهيم چرا كه او شنوا و بيناست.
تفسير:
معراج گاه پيامبر صلى الله عليه و آله
نخستين آيه اين سوره، از مسأله «اسراء» يعنى سفر شبانه پيامبر صلى الله عليه و آله از مسجد الحرام به مسجد اقصى‌ (بيت المقدس) كه مقدمه‌اى براى معراج بوده است سخن مى‌گويد.
اين سفر كه در يك شب و مدت كوتاهى صورت گرفت، حداقل در شرايط آن زمان، از طرق عادى به هيچ وجه امكان‌پذير نبود، و جنبه اعجازآميز و كاملًا خارق العاده داشت.